Youth, is not a time of life; it is a state of mind; it is a temper of the will, a quality of the imagination, a vigor of the emotions, a predominance of courage over timidity, of the appetite for adventure over love of ease.

Nobody grows old by merely living a number of years; people grow old by deserting their ideals. Years wrinkle the skin, but to give up enthusiasm wrinkles the soul. Worry, doubt, self-distrust, fear and despair - there are the long, long years that bow the head and turn the growing spirit back to dust.

Whether seventy or sixteen, there is in every being’s heart the love of wonder, the sweet amazement at the stars and the starlike things and thoughts, the undaunted challenge of events, the unfailing childlike appetite for what next and the joy and the game of life.

You are as young as your faith, as old as your doubt; as young as your self-confidence, as old as your fear, as young as your hope, as old as your despair.

So long as your heart receives messages of beauty, cheer, courage, grandeur and power from the earth, from man and from the Infinite, so long you are young.

When the wires are all down and all the central place of your heart is covered with the snows of pessimism and the ice of cynicism, then you are grown old indeed and may God have mercy on your soul.

     

Ideas are a driving force, an entity which creates opportunity, changes perceptions, develops continuity…Our communication carries our ideas, thoughts and notes in our everyday life.

     

We know that a few things possess more power than a thought, because a thought has the potential to become something significant, to solve something meaningful and to inspire us to achieve great things.

    

Our thoughts and our ideas are powerful because they can be created by anybody, at anytime, from anywhere and they should be encouraged and nurtured in all their forms. No matter how small or how impossibly grand, wherever Thinking happens, Big ideas follow and minds become enlightened. Of course, knowledge grows and people discover new ways to communicate and unlock their future… That’s what we also need from the political parties in order to cultivate the values and the principles of cooperation, solidarity and social coherence. Our ideas and our proposals, in this difficult situation, can make the difference and increase the frequency of those special moments for which our European friends, appreciate us.

So let’s start thinking and moving our ideas…!

Η πολιτική είναι μία κίνηση, όχι μία κατάσταση. Είναι ένα ταξίδι, όχι ένα λιμάνι...Αξία έχει η συμμετοχή και όχι οι προσωπικές νίκες. Η πραγματική ισχύς και η ενέργεια δημιουργείται από τις ιδέες και τις σχέσεις. Το είδος των σχέσεων και η δυνατότητα να τις αναπτύξουμε είναι πιο σημαντικές από στόχους, ρόλους, καθήκοντα και θέσεις.

Πρέπει να αποκτήσουμε σχέσεις εμπιστοσύνης, εθνικής συνεννόησης και κοινωνικής συνοχής. Η αξιοπιστία μας και οι σχέσεις εμπιστοσύνης θα διώξουν τα φοβικά σύνδρομα, την μοναξιά μας και τους εγωισμούς της επιθετικότητάς μας. Και φόβος μοναξιάς και αλλαζονείας είναι φόβος εαυτού. Και η επιθετικότητά μας στην πολιτική και στη ζωή είναι αντίδραση του ηττημένου.

Ας τολμήσουμε, όμορφα, καινούργια πράγματα για να ξαναγεννηθεί η πολιτική, η δημοκρατία μας, η ζωή μας... Οι άνθρωποι, δεν μπορούμε να ανακαλύψουμε νέους ωκεανούς δημιουργίας και προόδου, αν δεν έχομε το θάρρος να απομακρυνθούμε από την ακτή του βολέματός μας...

Get involved!... Κάθε μέρα ένα βήμα πιο μπροστά...

Immer einen schritt weiter!

                                                                                                 Ροδούλα Αθ. Ζήση

                                                                              Υποψήφια βουλευτής ΠΑΣΟΚ Β’Αθήνας

Aγαπητοί φίλοι,

Ευχαριστώ για τις επισημάνσεις σας, τις παρατηρήσεις σας και τις απόψεις σας. Είναι πολύ δύσκολο αλλά και πολύ ουσιαστικό να αναπτύσσουμε διάλογο με την ποικιλία των απόψεων και των ιδεών. Η προεκλογική περίοδος μας δίνει την δυνατότητα να εκτεθούμε, ο καθένας με τον δικό του τρόπο και με όποιο πολιτικό και ιδεολογικό οπλοστάσιο κουβαλάει...Άλλοι επιλέγουν τα συνθήματα, άλλοι τις καταγγελίες και τους αφορισμούς και άλλοι την καλοπροαίρετη κριτική και την κατάθεση προτάσεων...Εμείς επιλέγουμε θέματα της ζωής, της πολιτικής και της καθημερινότητάς μας για να ανταλλάξουμε σκέψεις και να εκθέσουμε τους πραγματικούς εαυτούς μας και όχι αυτό που υπαγορεύει η όποια επικοινωνιακή σκοπιμότητα, η κομματική προπαγάνδα ή οι προσωπικές αντιπαλότητες. Έχουμε σεβασμό στην γνώμη του άλλου και θέλουμε την βιοποικιλότητα των ιδεών, που έχουμε τόσο ανάγκη...Γι’ αυτό σας ευχαριστώ και συμφωνώ μαζί σας ότι χωρίς όραμα και ιδέες και έμπνευση δεν μπορούμε να οικοδομήσουμε ούτε σωστές πολιτικές, ούτε σχέσεις εμπιστοσύνης, ούτε συλλογικότητα και κοινωνική συνοχή.

Βεβαίως, κάθε πραγμάτωση προδίδει τα ιδετά της πρότυπα, αλλά αυτό δεν πρέπει να κυρώνει την σκέψη και να φοβίζει την θετική πράξη...Μπορεί, σε λίγο, πάλι, η καθημερινότητά μας με τα πολλά της προβλήματα να μας απορροφήσει, αλλά δεν πρέπει να μας αφυδατώσει...Οι ιδέες, οι σκέψεις, ο δημοκρατικός διάλογος και η ελευθερία της έκφρασης είναι η ζωή της ψυχής μας...Και πάλι σας ευχαριστώ όλες και όλους θερμά...

Ροδούλα Αθ. Ζήση

« Ακόμα και ο πλέον ισχυρός, δεν μπορεί να παραμείνει κυρίαρχος αν δεν μετατρέψει την ισχύ σε δίκαιο και την υποταγή σε καθήκον»...

                                                                                                              Jean- Jacques Rousseau

Σε μια εποχή οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, που οι πολίτες νοιώθουν κουρασμένοι, αποξενωμένοι και απογοητευμένοι από την δημοκρατία μας, οι πολιτικές δυνάμεις έχουν υποχρέωση να ανοίξουν τον διάλογο για την διαφάνεια, που αποτελεί προυπόθεση της δημοκρατίας μας και να συμβάλλουν στην περιφρούρηση και στην αναζωογόνηση του δημοκρατικού μας πολιτεύματος.

Η προεκλογική περίοδος είναι μία καλή ευκαιρία γι αυτή την συζήτηση, ώστε ν’ακουσθούν ιδέες και προτάσεις για τις πολιτικές της ισονομίας, της ισοπολιτείας και του δικαίου, τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαικό επίπεδο. Οι θεσμοί, τα κόμματα, οι ανεξάρτητες αρχές, η πολυνομία και η γραφειοκρατία δεν συνιστούν σήμερα την ικανή και αναγκαία συνθήκη για να αποφευχθούν τα φαινόμενα της διαπλοκής και της διαφθοράς και να αναμετρηθεί ο δημόσιος βίος με τον ίδιο του τον εαυτό και με το μέγεθος και το κύρος του δημοκρατικού του αναστήματος. Τα αυτονόητα έχουν γίνει ζητούμενα... Η κοινωνία και η οικονομία είναι σε δοκιμασία... αλλά και η δημοκρατία είναι σε δοκιμασία...

Παρακολουθούμε όλοι τα γεγονότα με αγωνία και έκπληξη, πολλές φορές και ζητούμε να λειτουργήσουν οι δημοκρατικοί θεσμοί, οι ευρωπαικοί θεσμοί, να λειτουργήσει η δημοκρατία μας με προυπόθεση, με απαραίτητο συστατικό, με κεντρικό αξιακό άξονα την διαφάνεια παντού... Ζητούμε τον σεβασμό , τις σχέσεις εμπιστοσύνης και αξιοπρέπειας, την ειλικρίνεια και το «λόγον διδόναι» των αρχαίων. Αναζητούμε την σχέση μίας πραγματικής αντιπροσώπευσης, που πρέπει να είναι αυθεντική, αδιαμεσολάβητη και απαλλαγμένη από μηχανισμούς χειραγώγησης , διαπλοκής και υπονόμευσης.

Αναφέρθηκα στον Jean-Jacques Rousseau, διότι η αίσθηση του καθήκοντος και του χρέους υποχρεώνει τους ανθρώπους του πνεύματος διαχρονικά, να μεταδώσουν, να εμπνεύσουν και να αφυπνίσουν τον πολιτικό κόσμο, τους λειτουργούς της δημόσιας ζωής, αλλά και τους πολίτες, ώστε να υπάρξει η κάθαρση των τοιούτων παθημάτων της δημοκρατίας μας, μέσα από την αλήθεια και την διαφάνεια. Βέβαια, όλοι γνωρίζομε ότι « Η αλήθεια όταν αποκαλύπτεται πληγώνει, ακόμα και σκοτώνει...», όπως λέει ο Παπανούτσος, και « δεν την σηκώνουν οι ώμοι του πνευματικά και προπάντων ηθικά, αδύναμου ανθρώπου. Έχει βάρος συντριπτικό. Και όπως αυτόματα αποστρέφουμε τα μάτια  από μια ισχυρή εστία φωτός, για να μην τυφλωθούμε, έτσι όσοι έχουν ισχνή μιαν άλλη όραση, την όραση της διάνοιας, ή ανάπηρο ένα άλλο αισθητήριο, το αισθητήριο του χρέους, από ένστικο τρέπονται εις φυγήν μπροστά στην σκληρά ακτινοβολούσα αλήθεια. Δεν υπάρχει , άλλωστε, καλύτερο κριτήριο της πνευματικής, της ηθικής, κυρίως,αντίστασης από τούτο: Να ξεσκεπάσεις, να δείξεις γυμνή και ολόκληρη την αλήθεια σ’αυτούς που θες να δοκιμάσεις και να καταγράψεις τις αντιδράσεις τους. Θα μπορέσουν να την υποστούν ή θα λιποτακτήσουν προς το σωτήριο ψεύδος;»

Το υψηλό αίσθημα ευθύνης του κάθε πολιτικού και του κάθε πολίτη πρέπει να επικεντρώνεται στα θέματα της διαφάνειας και της θεσμικής της θωράκισης κι αυτό που πρέπει να τον απασχολεί, όπως λέει ο Έλιοτ, είναι «το πως θα φτάσει στο βάθος των πραγμάτων και πως θα προσπαθήσει να βρεί την αλήθεια και να την προβάλλει...δίχως πολλές ελπίδες και δίχως την φιλοδοξία ν’αλλάξει την άμεση ροή των πραγμάτων...»

Ναι, λοιπόν. Η διαφάνεια είναι προυπόθεση δημοκρατίας...αλλά αρκεί; Το πρόβλημα είναι ότι η κρίση είναι βαθύτερη, δεν είναι μόνο πολιτική, αλλά και θεσμική. Πρόκειται για κρίση πολιτικής εμπιστοσύνης που θίγει τα ίδια τα ηθικά θεμέλια της πολιτικής. Το θεμελιώδες καθήκον της δημοκρατίας είναι να προσφέρει την αίσθηση της νομιμότητας, την αίσθηση της διαφάνειας και την αίσθηση της ασφάλειας στους πολίτες. Γι’αυτό συμφωνώ μ’εκείνους που δηλώνουν ότι το νόμιμο πρέπει να είναι και ηθικό αλλά και συμφέρον για την κοινωνία.

Έχομε υποχρέωση να αποκαταστήσουμε την αυτοεκτίμηση της κοινωνίας. Γι’αυτό χρειάζεται να επιταχυνθεί η ενίσχυση της λογοδοσίας και της ευθύνης του δημοσίου σε όλες τις διαδικασίες της καθημερινής του λειτουργίας, η εμπέδωση της διαφάνειας και της χρηστής διοίκησης, η αφαίρεση σημαντικών και εκτεταμένων εστιών διαφθοράς, η αποτελεσματικότητα λειτουργίας του κράτους και της δημόσιας διοίκησης καθώς και η αποδοτικότητα των δημοσίων υπηρεσιών.

Αλλά συμφωνώ, κυρίως, με την Ζακλίν ντε Ρομιγύ, ότι «στην πολιτική δεν αρκεί η διαφάνεια χωρίς την αρωγή μιας σθεναρής ηθικής. Μιας ακέραιης εντιμότητας που θα καθοδηγεί τις πολιτικές επιλογές. Κι όταν αυτές οι δύο εκλείψουν, οι συμβουλές των πολιτικών ανδρών (των δημαγωγών) χάνουν κάθε αξία, κάθε διάνοια, κάθε ένδειξη προνοητικότητας γιατί θέτουν τις υπηρεσίες τους στα καπρίτσια του λαού»

Ας προβληματιστούμε όλοι και κυρίως το πολιτικό σύστημα- εκείνο που μόνο υπόσχεται και γίνεται αρεστό και όχι χρήσιμο..Ας γίνει πιο ουσιαστικός και πιο ειλικρινής ο πολιτικός διάλογος κι ας γίνει, επί τέλους, η υπέρβαση της συνεννόησης και της σύνθεσης. Ποτέ δεν είναι αργά για σοβαρή και υπεύθυνη συνεργασία, για μια νέα συλλογικότητα προς όφελος της Ελλάδας, της δημοκρατίας και του ελληνικού λαού. Επιτέλους ας τολμήσουμε...

«Πρέπει εμείς να γίνουμε η αλλαγή που θέλουμε»...(Μαχάτμα Γκάντι)

                                                                                             Ροδούλα Αθ. Ζήση

                                                                      Υποψήφια βουλευτής ΠΑΣΟΚ Β’ Αθήνας

   « Η ζωή πρέπει να γίνει κατανοητή προς τα πίσω, αλλά να βιωθεί προς τα εμπρός»

                                                                                                        ΣΕΡΕΝ ΚΙΡΚΕΓΚΟΡ

Η γνώση της ιστορίας μας, η διαχρονική εμπειρία του ελληνικού πολιτικού συστήματος και η οικονομική κρίση, έχουν δώσει, πιστεύω,την σοφία που χρειαζόμαστε για να κάνουμε την ελάχιστη υπέρβαση και την συνετή περπατησιά στο μέλλον...

Στην τελευταία εβδομάδα της προεκλογικής περιόδου περιμένομε την ωριμότητα της αντιπαράθεσης και την ευθύνη των καθαρών προγραμματικών δηλώσεων και συγκλίσεων προς όφελος της πατρίδας μας και του ελληνικού λαού.Όχι άλλες διχογνωμίες, όχι άλλο παρελθόν, όχι πλέον παλαιοκομματικές πρακτικές της τεχνητής πόλωσης και της στείρας αντιπαράθεσης. Οι πολίτες δεν μπορούν να ακούν, να βλέπουν και να λειτουργούν μέσα στην σφαίρα της παράδοσης της ισοπεδωτικής λογικής και της παλαιοκομματικής προεκλογικής παροχολογίας, που υποτιμούν την νοημοσύνη μας και τα ιστορικά βιώματα του λαού μας.

Οι πολίτες έχουν υποστεί θυσίες αλλά ζητούν προοπτική και περιμένουν από όλες τις πολιτικές δυνάμεις να έχουν διδαχθεί από το παρελθόν και από την δημοσιονομική κρίση που έπληξε την Ελλάδα και την ευρωζώνη και να δώσουν προτάσεις και στάσεις για να «βιωθεί η ζωή προς τα εμπρός»...

Στον δρόμο για την κάλπη της 17^ης Ιουνίου, η ευθύνη όλων των κομμάτων είναι τεράστια και η ευθύνη του κάθε πολίτη ιστορική.

Η λύση πρέπει ν’ακουμπά στην συνεργασία και στην συνεννόηση για την εφαρμογή μίας εθνικής στρατηγικής για την αναθεώρηση των δυσμενών όρων του μνημονίου και τον προοδευτικό βηματισμό της οικονομικής ανάκαμψης της Ελλάδας μέσα στην Ευρώπη και μέσα στην ζώνη του ευρώ. Η συνεργασία και η συνεννόηση είναι εθνική απαίτηση και η προοδευτική πολιτική διεύθυνση και κατεύθυνση είναι απαίτηση των πολιτών, που ζητούν το υπεύθυνο, σοβαρό και κοινωνικό πρόσωπο της διακυβέρνησης της χώρας, χωρίς ανέξοδες δημαγωγίες και ανεύθυνους λαικισμούς. Για να μην οδηγηθούμε σε νέα αδιέξοδα, χρειάζονται εγγυήσεις για μία διακυβέρνηση εθνικής συνευθύνης.

Μόνον ένα ισχυρό ΠΑΣΟΚ μπορεί να εγγυηθεί την εθνική στρατηγική που έχει ανάγκη η χώρα. Μόνον το ισχυρό ΠΑΣΟΚ στη Βουλή και στο λαό μπορεί να εγγυηθεί τον σχηματισμό κυβέρνησης και την εφαρμογή ενός προγράμματος που δίνει πραγματική λύση...

                                                                                               Ροδούλα Αθ. Ζήση

                                                                    Υποψήφια βουλευτής ΠΑΣΟΚ Β’ Αθήνας

«Σε αυτόν που αντιμετωπίζει

 τον κόσμο λογικά, ο κόσμος

 ανταποκρίνεται λογικά.

Η σχέση είναι αμοιβαία»

          ΓΚΕΟΡΓΚ ΧΕΓΚΕΛ

Είναι χρέος όλων να ανταποκριθούμα άμεσα στην πρόκληση που διαμόρφωσε η οικονομική κρίση για να διαφυλάξουμε την κοινωνική συνοχή της Ελλάδας και της Ευρωπαικής Ένωσης και να συμβάλλουμε στους στόχους της Ευρωπαικής μετεξέλιξης και στη συμμετοχή της χώρας μας στην Ευρωπαική οικογένεια και στο ευρώ.  Ακόμα κι αν σ’αυτή την κρίση βρεθήκαμε με διαφορετικές απόψεις, ας υπερβούμε διχογνωμίες και αντιθέσεις κι ας αναζητήσουμε την σύνθεση, την προγραμματική σύγκλιση, το κοινό έδαφος. Ας στρέψουμε την προσοχή μας στο μέλλον.

Δεν υπάρχει τίποτα δεδομένο κι ο κόσμος κινείται σε μεταβλητές... Έτσι η ευθύνη της κοινωνικής και οικονομικής ανόρθωσης της πατρίδας μας και της ευρωπαικής ολοκλήρωσης, περνά τώρα στις πολιτικές δυνάμεις, στα εθνικά κοινοβούλια και στα εκλογικά σώματα των χωρών-μελών της Ε. Ε...Θέλομε περισσότερη Ευρώπη προς όφελος των πολιτών της.

Μερικοί λένε ότι εύκολα μπορούν όλα να γίνουν.Αυτό που διδάσκει η εμπειρία είναι ότι «η ιστορία δεν έχει τέλος». Ότι συνεχώς θα πρέπει να αγωνιζόμαστε για ν’ανταποκριθούμε στις προκλήσεις που γεννά κάθε καινούργια εποχή, κάθε κρίση, κάθε θετική ή αρνητική εξέλιξη. Να κατακτήσουμε νέους στόχους κοινωνικούς και αναπτυξιακούς, να επιβεβαιώσουμε και να διασφαλίσουμε κεκτημένα. Να προωθήσουμε τις αξίες, στις οποίες πιστεύομε – τις αξίες της ειρήνης, της δημοκρατίας, της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της αλληλεγγύης.

Η προεκλογική περίοδος στην Ελλάδα αποτυπώνει, τις περισσότερες φορές, την αδυναμία για υπέρβαση των εγωκεντρισμών και περιορίζεται στις γνωστές πρακτικές του διχασμού και της χωρίς περιεχόμενο πόλωσης... Όμως, τώρα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, απαιτείται το θάρρος για την αλήθεια και η μείζων προσπάθεια για εθνική συνεννόηση, ώστε οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας μας να συμβάλλουν στην πολιτική σταθερότητα και στην κοινωνική ειρήνη.

Οι πολίτες της Ελλάδας θέλουν την ευρωπαική προοπτική της χώρας μας, επιθυμούν μία δημοκρατική Ευρώπη της αλληλεγγύης και της δικαιοσύνης, γιατί πιστεύουν ότι η Ένωση πρέπει να είναι ένα σύστημα ικανό να ανταποκρίνεται στις προσδοκίες και στα αιτήματα των πολιτών της. Πρέπει η Ε.Ε. να συμβάλλει στην επίλυση των προβλημάτων τους. Σήμερα και στην Ελλάδα και σε όλη την Ε.Ε. ζούμε εντονότατα το πρόβλημα της μετανάστευσης και της λαθρομετανάστευσης με όλες τις παραβατικές παρεπόμενες συνέπειες και τις σοβαρές επιπτώσεις τους για τις αντοχές και τη συνοχή των κοινωνιών μας. Γι’αυτό πρέπει να είμαστε δυναμικά παρόντες και συμμετέχοντες στην Ε.Ε. και στην Ευρωζώνη προκειμένου να συμβάλλουμε στις σωστές αποφάσεις, τόσο για την οικονομία και την ανάπτυξη, όσο και για τα θέματα ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης.

                                                                                                                           

Ροδούλα Αθ. Ζήση

Το Πολιτικό Όραμα, ζητούμενο για το μέλλον της Ενωμένης Ευρώπης

Άρθρο – παρέμβαση της Αντιπροέδρου της Βουλής και Προέδρου της Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, Ροδούλας Ζήση, με αφορμή την επέτειο της Ημέρας της Ευρώπης, 9 Μαΐου 2011

Στις 9 Μαΐου του 1950, ο Robert Schuman, με την περίφημη Δήλωσή του, πρότεινε τη δημιουργία μιας θεσμικά οργανωμένης Ευρωπαϊκής Κοινότητας με στόχο την ειρηνική συνύπαρξη και την ευημερία των λαών της Ευρώπης. Η Δήλωση Schuman θεωρείται συμβολικά η απαρχή της αργόσυρτης πολιτικής διαδικασίας που έχει οδηγήσει στη σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση. Για το λόγο αυτό, έχει καθιερωθεί να εορτάζεται ως η Ημέρα της Ευρώπης, σε όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Φέτος, η Ημέρα της Ευρώπης γιορτάζεται μέσα σε ένα κλίμα αβεβαιότητας και ρευστότητας, καθώς όχι μόνο η χώρα μας, αλλά όλη η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι αντιμέτωπες με μια κρίση που απαιτεί απαντήσεις. Πράγματι, δεν πρόκειται απλά για μια κρίση δημοσιονομική ή οικονομική, αλλά για κρίση πρώτα από όλα πολιτική, όπως πολιτικές οφείλουν να είναι οι απαντήσεις που θα δώσουν οι πολιτικές ηγεσίες της Ευρώπης σε αυτήν. Είναι μια κρίση – πρόκληση που φέρνει στην επιφάνεια τόσο τις μεγάλες επιτυχίες, αλλά και τις μεγάλες ελλείψεις του κοινού ευρωπαϊκού οικοδομήματος, στη σημερινή του μορφή.

Από την 9^η Μαΐου 1950 μέχρι σήμερα, η μεγάλη Ευρωπαϊκή Περιπέτεια έχει διανύσει πολύ δρόμο και έχει πετύχει πράγματα που κάποτε αποτελούσαν τολμηρά όνειρα μερικών γενναίων οραματιστών. Είναι λάθος να υποτιμούμε τα επιτεύγματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τόσο σε οικονομικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο. Οικονομικά, η Κοινή Αγορά άνοιξε το δρόμο για την αναγέννηση της ηπείρου μας και για την ευημερία που ακολούθησε και που σήμερα οι λαοί της θεωρούν, και πολύ ορθά, ως κεκτημένο δικαίωμα. Πολιτικά, κατέστησε την ιδέα ενός πολέμου μεταξύ των μελών της αδιανόητη. Και μόνο αυτό το τελευταίο θα άξιζε για να δημιουργήσουμε εκ νέου την Ένωση, αν δεν υπήρχε ήδη.

Από την άλλη πλευρά, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι και δεν πρέπει ποτέ να γίνει αντιληπτή ως μια μεγάλη Κοινή Αγορά ή ως μια οικονομική ένωση μεταξύ κρατών με κάποια κοινά συμφέροντα και τίποτε περισσότερο. Είναι μια Ένωση κρατών και λαών με κοινό όραμα. Το όραμα αυτό είναι η Δημοκρατία, η Δικαιοσύνη, η Ειρήνη. Αυτό ήταν το όραμα του Schuman, του Monnet και του Spinelli, μεταξύ άλλων, ανθρώπων που έβλεπαν την Ευρώπη να  κινείται με μικρά μεν βήματα, αλλά προς ένα δεδομένο ανώτερο στόχο. Με άλλα λόγια, πρόκειται για ένα όραμα βαθύτατα πολιτικό, με την υψηλότερη σημασία του όρου. Σήμερα, οι λαοί της Ευρώπης έχουν δικαίωμα να ρωτούν τις ηγεσίες τους αν το πολιτικό αυτό όραμα έχει χαθεί κι αν το μόνο που υπάρχει είναι επιμέρους εθνικά συμφέροντα που συγκρούονται μεταξύ τους, όπως πάντα στην Ευρωπαϊκή Ιστορία.

Η απάντηση που δίνει η Ελλάδα, τόσο μέσω της έντονης, πιεστικής και διεκδικητικής πολιτικής της κυβέρνησης τους τελευταίους 18 μήνες, όσο και δια της Βουλής, και μάλιστα ανεξαρτήτως ιδεολογικής τοποθέτησης, είναι πως όχι, η Ευρώπη δεν έχει χάσει το πολιτικό όραμα που της δίνει υπόσταση και νόημα.  Τουλάχιστον, όχι όσο υπάρχουν ακόμη πολιτικοί ταγοί και εκφραστές του λαϊκής βούλησης που θέλουν μια Ευρώπη όχι απλή διεκπεραιώτρια τεχνοκρατικής φύσεως, αλλά μια Ευρώπη που κάνει χρήση των καλύτερων τεχνοκρατικών και επιστημονικών εργαλείων, όχι ως αυτοσκοπό, αλλά ως εργαλείο για κάτι περισσότερο.

Συναφώς, ας θυμηθούμε ότι η 9^η Μαΐου γιορτάζεται επίσης, στην Ελλάδα, αλλά και σε πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ως η ημέρα της Νίκης στον αγώνα κατά του ναζισμού και του φασισμού. Δεν πρόκειται για απλή σύμπτωση, αλλά για μια ευκαιρία να γίνει η σύνδεση ανάμεσα στο παρελθόν και στο μέλλον, ανάμεσα στην Ιστορία και την ελπίδα για μια καλύτερη κοινή πορεία των λαών της Ευρώπης. Πράγματι, δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε τα διδάγματα της Ιστορίας, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για διδάγματα που δεν ανάγονται πίσω στο μακραίωνο ιστορικό παρελθόν, αλλά για εμπειρίες μόλις δύο γενεών πριν. Εμπειρίες, οι οποίες στην πατρίδα μας είναι ιδιαίτερα ζωντανές και βιωματικές, καθώς αυτός ο τόπος και αυτός ο λαός πλήρωσε όσο λίγοι. Όχι μόνο στη διάρκεια του πολέμου και της κατοχής, αλλά και μετά, με τον αδελφοκτόνο εμφύλιο και την πολιτική αστάθεια που, μετά από αγώνες και θυσίες τριών σχεδόν δεκαετιών, οδήγησε στη Δημοκρατία μας.

Το δίδαγμα της Ημέρας της Ευρώπης είναι ότι το όραμα για μια Ενωμένη Ευρώπη γεννήθηκε μέσα από τα ερείπια μιας ηπείρου καθημαγμένης από μια πολεμική αναμέτρηση που όμοιά της δεν είχε δει μέχρι τότε ο κόσμος, ούτε έχει δει (ευτυχώς) έκτοτε. Γεννήθηκε, όταν μερικοί  εμπνευσμένοι πολιτικοί ηγέτες έδωσαν σάρκα και οστά στην απαίτηση των λαών της Ευρώπης, «ποτέ ξανά». Ποτέ ξανά φασισμός και δικτατορία, ποτέ ξανά ρατσισμός και μισαλλόδοξο μίσος, ποτέ ξανά πόλεμος. Η Ιστορία μας διδάσκει ότι η Ενωμένη Ευρώπη γεννήθηκε για να δώσει  οριστικό τέλος σε όλα αυτά και να εγγυηθεί ένα μέλλον ελευθερίας, δημοκρατίας, δικαιοσύνης και ευημερίας σε όλους τους Ευρωπαίους. Αυτό το όραμα για την Πολιτική Ευρώπη, για την Ευρώπη της Δημοκρατίας, της Ειρήνης και της Αλληλεγγύης μεταξύ των λαών οφείλει να είναι ο οδηγός μας και στη σημερινή κρίσιμη συγκυρία. Δεν πρόκειται για απλό πολιτικό ζητούμενο: το απαιτεί η Ιστορία. 

Η Θάλασσα, δίοδος πολιτισμού και πηγή πλούτου για την Ελλάδα

Πριν λίγες μέρες, στις 20 Μαίου γιορτάσαμε την  ‘’ Ευρωπαική Ημέρα για τη Θάλασσα ‘’, σύμφωνα με την απόφαση της Ευρωπαικής  Ένωσης να γιορτάζει επίσημα τα επιτεύγματα και τις προοπτικές της Ευρωπαικής ναυτιλίας και τον πλούτο των ευρωπαικών θαλασσών. Η ευρωπαική αυτή πρωτοβουλία έχει σκοπό να ευαισθητοποιήσει την ευρωπαική κοινή γνώμη και να δώσει την ευκαιρία να τονισθεί ο κρίσιμος ρόλος των θαλασσών στην καθημερινή ζωή, όχι μόνο των παράκτιων κοινοτήτων αλλά όλων των ευρωπαίων πολιτών. Η Βουλή των Ελλήνων έχει εγκρίνει ομόφωνα τη σχετική ευρωπαική απόφαση και τιμά, κάθε χρόνο, την Ευρωπαική Ημέρα Θαλασσών.

Πόσο μεγάλη και προφανής είναι η σημασία της θάλασσας για την Ελλάδα και για τον λαό μας, από τις απαρχές της ιστορίας μας μέχρι σήμερα, αλλά και για το μέλλον.!! Η θάλασσα ήταν πάντα η διέξοδος για τον Έλληνα, πηγή πλούτου, ελευθερίας, αντικείμενο αγάπης και νοσταλγίας. Στον 21^ο αιώνα, και μπροστα στην κρίση και τις προκλήσεις για την πατρίδα μας, η θάλασσα μπορεί να είναι και πάλι η δύναμή μας. Για το λόγο αυτό, χρειάζεται μια πολύπλευρη κινητοποίηση που θα στοχεύει στην πλήρη, αλλά και βιώσιμη αξιοποίηση του θαλάσσιου πλούτου και των οικονομικών δυνατοτήτων που προσφέρει η θάλασσα: είναι ο θαλάσσιος τουρισμός, η αλιεία,το εμπόριο και τα μεγάλα λιμάνια της πατρίδας μας, του Πειραιά, της Θεσσαλονίκης, του Βόλου και της Πάτρας που είναι οι ευρωπαικές πύλες προς και από την ανατολική Μεσόγειο και η ποντοπόρος ναυτιλία, που είναι διαχρονικά το καμάρι της χώρας μας.

Η προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος είναι μια άλλη πολύ σημαντική πτυχή αυτής της ολοκληρωμένης θαλάσσιας πολιτικής. Περιβαλλοντική ευαισθησία και τολμηρή οικονομική αξιοποίηση είναι οι λέξεις – κλειδιά  που συνοψίζουν το νέο όραμα που χρειάζεται να χαρακτηρίζει αυτήν την πολιτική βιώσιμης διαχείρισης των θαλασσών μας, του πλούτου που αυτές μας προσφέρουν τόσο απλόχερα και της βιοποικιλότητας που τους δίνουν ζωή. Η θάλασσα είναι πηγή ζωής, αρκεί να τη σεβόμαστε, να την προστατεύουμε και να την διαχειριζόμαστε σωστά. Κυρίως για την Ελλάδα και τους Έλληνες, η θάλασσα ήταν και παραμένει πηγή πολιτισμού, έμπνευση για τους ποιητές και τους καλλιτέχνες μας και σημείο αναφοράς για τις παραδόσεις του λαού μας. Σήμερα , η Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος είναι μια καλή ευκαιρία να το θυμηθούμε αυτό, όπως και το χρέος μας να παραμείνει η Θάλασσα στο επίκεντρο της Ελληνικής Ψυχής.

                                                                                         Ροδούλα  Αθ.  Ζήση

                                                                                    Μηχανικός- Τοπογράφος

                                                                        Υποψήφια Βουλευτής ΠΑΣΟΚ Β’ Αθήνας

              Το Περιβάλλον χώρος συναίνεσης της οικονομίας και της κοινωνίας;!  

Έχουμε μιλήσει όλοι τόσο πολύ για τα περιβαλλοντικά ζητήματα και σε τοπικό και σε εθνικό και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, με ιδέες και προτάσεις, που εμπλουτίζουν τα προγράμματα των κομμάτων και κυριαρχούν, ιδιαίτερα, κάθε φορά στις 5 Ιουνίου, παγκόσμια ημέρα Περιβάλλοντος.Είναι, όμως, το Περιβάλλον στο Επίκεντρο της Πολιτικής; Είναι η Περιβαλλοντική Ευθύνη και η Περιβαλλοντική αλληλεγγύη η κεντρική πολιτική προτεραιότητα των κομμάτων, ως προϋπόθεση για μία καλύτερη ποιότητα ζωής και ως απαραίτητο στοιχείο μίας μακρόπνοης αναπτυξιακής και κοινωνικής πολιτικής για τη χώρα μας και τον ελληνικό λαό;Στις δύσκολες μέρες της οικονομικής ύφεσης και στα αδιέξοδα της πολιτικής συνεννόησης της μακράς προεκλογικής περιόδου, θα μπορούσε να εγκαινιασθεί μία πολιτική πρωτοβουλία με στόχο να θέσει τα ζητήματα του Περιβάλλοντος και της βιώσιμης ανάπτυξης στο κέντρο της πολιτικής ατζέντας, όπου οι πολίτες, οι παραγωγικοί φορείς και η οργανωμένη κοινωνία θα έχουν τον λόγο. Η ενεργός συμμετοχή τους αποτελεί τον πιο καθοριστικό παράγοντα για την επίτευξη συναίνεσης σε σημαντικά αναπτυξιακά θέματα που έχουν συγκρουσιακό χαρακτήρα.Η οικονομία, η κοινωνία και το Περιβάλλον έχουν την πιο ισχυρή σχέση συνεργασίας και όχι αντιπαλότητας, όπως συνηθίσαμε να ακούμε.  Άρα η συζήτηση – πρωτοβουλία για το Περιβάλλον και την αειφόρο ανάπτυξη μπορεί να αποτελέσει πεδίο συναίνεσης για τον αναπτυξιακό σχεδιασμό και την λήψη αποφάσεων.Αφού το Περιβάλλον είναι ο καθεδρικός ναός της ζωής μας, η πολιτική, η οικονομική και η κοινωνική ατζέντα του δημόσιου διαλόγου και της Εθνικής συνεννόησης, θα μπορούσε να ακουμπήσει στο τρίπτυχο:·       Προστασία του Περιβάλλοντος ως δημόσιο αγαθό και βάση της οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης
·       Οικονομική ανάπτυξη με τεχνολογική καινοτομία και οικολογικό εκσυγχρονισμό των οικονομικών διαδικασιών.
·       Διασφάλιση της κοινωνικής συνοχής μέσω και της δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας στο χώρο της περιβαλλοντικής αγοράς, αλλά και της προώθησης νέων εναλλακτικών μορφών απασχόλησης.
Η πολιτική δεν εξαντλείται στο μνημόνιο και στο αντιμνημόνιο, ούτε στους κομματικούς εγωκεντρισμούς για την διαχείριση της κρίσης. Η ζωή έχει περιεχόμενο την ίδια τη ζωή και όχι τα συντεχνιακά μικρά ή μεγάλα συμφέροντα. Υπάρχουν πάντα ιδέες, προτάσεις και δράσεις που συνιστούν ελπίδα ανάτασης και ισοδύναμα κοινωνικά και περιβαλλοντικά μέτρα ανακούφισης των πολιτών και προώθησης της ποιότητας της ζωής τους. Υπάρχει το μέλλον της χώρας στην ευρωπαική οικογένεια και στο ευρώ, η πολιτική σταθερότητα στην Ελλάδα και η προώθηση της βιώσιμης ανάπτυξης, ως διέξοδος από τον καιάδα της κρίσης. Χρειάζεται ειλικρίνεια, γενναία αυτοκριτική, σχέδιο και νέα συλλογικότητα με δυνατούς αρμούς κοινωνικής συνοχής. Χρειάζεται, ακόμα, να αγωνισθούμε για μία δημοκρατική Ευρώπη, της αειφορίας, της αλληλεγγύης και της ασφάλειας.Ίσως, το αειφορικό μοντέλο, όπου αναπτύσσονται συγχρόνως οι πυλώνες της περιβαλλοντικής προστασίας, της οικονομικής ανάπτυξης και της κοινωνικής συνοχής, να είναι το κλειδί της διεξόδου από την κρίση και σε εθνικό και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Ίσως η ενσωμάτωση  της υπόθεσης του Περιβάλλοντος στην δημόσια συζήτηση και στην πολιτική της προεκλογικής περιόδου, ως ισότιμης προτεραιότητας από κοινού με την οικονομική και κοινωνική ανάκαμψη, να δώσει συναίνεση καιολοκληρωμένες πολιτικές για την πραγματική οικονομία και την ισόρροπη ανάπτυξη και να δικαιώσει τις αγωνίες και τις θυσίες του ελληνικού λαού σε μία προοπτική ασφάλειας, δικαιοσύνης και προόδου. Ίσως και τα κόμματα και όλο το πολιτικό σύστημα να δικαιώσουν την κοινωνική και αναπτυξιακή διάσταση των προγραμμάτων τους, αν αποφασίσουν να συναινέσουν σ΄ένα μοντέλο βιώσιμης ανάπτυξης, που διασφαλίζει τους όρους για την Περιβαλλοντική δικαιοσύνη,την βιώσιμη παραγωγή και ισότιμη κατανομή του πλούτου και την απόδοση ίσων ευκαιριών, στον στόχο της ευημερίας για όλους..... Αυτό θα ήταν , σήμερα, η πλέον αξιόπιστη, προοδευτική και συγχρόνως ρεαλιστική πολιτική επιλογή.Περιμένουμε, όλοι μας, το Περιβάλλον και η Βιώσιμη Ανάπτυξη να ενεργοποιήσουν την υπέρβαση και την συναίνεση. Για ένα μέλλον με μία ηπιότερη, αλλά υπαρκτή οικονομική ανάπτυξη, που θα είναι οικολογικά εφικτή και κοινωνικά δίκαιη, σ’έναν κόσμο, που πράγματι θα ανήκει σε όλους και όχι μόνο στους οικονομικά ισχυρούς.....                                                                                                                         

Ροδούλα  Αθ.  Ζήση                                                                                                           

Μηχανικός - Τοπογράφος       

Σας καλώ να δώσουμε όλοι μαζί το δυναμικό μας παρόν στην Ομιλία του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ κ. Ευάγγελου Βενιζέλου, την ΠΑΡΑΣΚΕΥΉ 4 ΜΑΪΟΎ και ώρα 19:00 στο Σύνταγμα. Όλοι μαζί για μια αυτοδύναμη Ελλάδα σε μια δημοκρατική Ευρώπη!

"Εμείς οι μηχανικοί έχουμε όλες τις δυνατότητες να δώσουμε εμπροσθοβαρή κίνηση στην ανάπτυξη της χώρας και προστιθέμενη αξία στην προοδευτική της προοπτική."

ΖΗΣΗ ΡΟΔΟΥΛΑ
ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ-ΤΟΠΟΓΡΑΦΟΣ

Υποψήφια Βουλευτής ΠΑΣΟΚ Β' ΑΘΗΝΑΣ

Η οικονομική κρίση και ο ευρωπαϊκός ρόλος της Βουλής των Ελλήνων

Άρθρο – παρέμβαση της Αντιπροέδρου της Βουλής και Προέδρου της Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, Ροδούλας Αθ. Ζήση

 Τα τελευταία δυόμιση περίπου χρόνια, η Ειδική Διαρκής Επιτροπή Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Βουλής των Ελλήνων έχει αποδείξει την προθυμία και την ικανότητά της να συμμετάσχει ενεργά στη διαδικασία της διακοινοβουλευτικής συνεργασίας και τη στενή παρακολούθηση της ευρωπαϊκής πολιτικής και νομοθετικής πρακτικής. Στόχος της προσπάθειας ήταν εξ αρχής και παραμένει η πλήρης αξιοποίηση όλων των θεσμικών, πολιτικών και νομικών δυνατοτήτων που δίνει η Συνθήκη της Λισαβόνας στα εθνικά Κοινοβούλια, ώστε να γίνεται ακουστή η φωνή της Βουλής των Ελλήνων, δηλαδή, η φωνή του ελληνικού λαού, στα ευρωπαϊκά κέντρα λήψης αποφάσεων και στο μέγιστο δυνατό βαθμό.

Αν αυτό το έργο της Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων ως θεσμικός δίαυλος μεταξύ του εθνικού μας Κοινοβουλίου και των Βρυξελλών ήταν ούτως ή άλλως σημαντικός, δυνάμει και της Συνθήκης της Λισαβόνας, η κρίση που ξέσπασε αρχές του 2010 τον έχει, ήδη, καταστήσει ουσιώδη. Πράγματι, η Ελλάδα, τα δύο τελευταία χρόνια έχει ξεκινήσει έναν τιτάνιο αγώνα, με κόπους και μεγάλες θυσίες του ελληνικού λαού, ώστε να αποφύγει τη χρεοκοπία, να μεταρρυθμίσει ουσιαστικά τη διοίκηση και την οικονομία της και να εδραιώσει τη θέση της στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Ο αγώνας αυτός δεν έχει τελειώσει ακόμη. Χρειάζεται επιμονή, υπομονή, προσήλωση στον τελικό στόχο, συστηματική δουλειά και ελπίδα για το μέλλον της Ελλάδας και του ελληνικού λαού. Η ελπίδα και η προοπτική ενός καλύτερου μέλλοντος, μιας εξόδου από τη στενωπό της κρίσης είναι το μεγάλο ζητούμενο σήμερα.

Από την άλλη πλευρά, η κρίση έχει φέρει και την ίδια την Ευρώπη ενώπιον των δικών της αστοχιών στη θεσμική της οργάνωση. Διότι, αργά ή γρήγορα, η Ενωμένη Ευρώπη θα χρειαστεί να συνειδητοποιήσει μερικές αλήθειες, τις οποίες πεισματικά η Ελλάδα πρόβαλλε από την αρχήν της κρίσης: πρώτον, ότι το πρόβλημα δεν είναι μόνο ελληνικό, αλλά ευρύτερα ευρωπαϊκό. Δεύτερον, ότι η Ελλάδα κάνει ότι μπορεί και υφίσταται μεγάλες θυσίες, συχνά άδικες, αλλά είναι ώρα και η Ευρώπη να αναλάβει τις ευθύνες της. Τρίτον, ότι η κρίση δεν είναι μόνο οικονομική, αλλά πολιτική στην ουσία της, διότι το μείζον έλλειμμα που απειλεί την Ευρώπη σήμερα δεν είναι τόσο το δημοσιονομικό, όσο το πολιτικό, το έλλειμμα δημοκρατίας, το έλλειμμα κοινωνικής δικαιοσύνης, το έλλειμμα ευρωπαϊκής αλληλεγγύης. Μέχρι πρόσφατα, η ελληνική φωνή ήταν η μόνη που επέμενε να τονίζει την ευρωπαϊκή διάσταση του προβλήματος, Ήδη, όμως, φαίνεται ότι και οι εταίροι μας αντιλαμβάνονται την πολυπλοκότητα και την κλίμακά του. Είναι, πράγματι, αλήθεια ότι η Ευρώπη έχει κάνει σημαντικά βήματα τα τελευταία δύο χρόνια, αν και σίγουρα όχι με την ταχύτητα και με την τόλμη που όλοι θα επιθυμούσαμε.

Για να δώσουμε ένα χειροπιαστό παράδειγμα, η ιδέα των ευρωομολόγων χρέους έμοιαζε ενδιαφέρουσα, μεν, μακρινή δε, τον Ιανουάριο του 2011, όταν ο αρμόδιος Επίτροπος κ. Olli Rehn είχε ερωτηθεί σχετικά κατά την ακρόαση του από τη Βουλή. Σήμερα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει προτείνει και επισήμως την έκδοση «ευρωπαϊκών ομολόγων σταθερότητας».

Ένα άλλο παράδειγμα είναι η πρόταση για τη φορολόγηση των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών, επίσης μια ιδέα που όχι πριν πολύ καιρό φάνταζε εξωτική. Επομένως, η διαμόρφωση ενός δίκαιου και θεσμικά άρτιου πλαισίου κοινής διαχείρισης των οικονομικών, αναπτυξιακών, κοινωνικών και δημοσιονομικών πτυχών του ευρωπαϊκού οικοδομήματος απέχει ακόμη, αλλά αρχίζει να διαγράφεται στον ορίζοντα, σε μεγάλο, δε βαθμό, θα εξαρτηθεί και από την πολιτική συγκυρία τόσο στη Γαλλία και τη Γερμανία, τις δύο μεγαλύτερες χώρες της ευρωζώνης όπου θα διεξαχθούν εκλογές το 2012 και το 2013, αλλά και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, με ορίζοντα τις ευρωεκλογές του 2014.

Θέση της Βουλής, και μάλιστα διακομματικά εκφρασμένη, είναι ότι αναπόσπαστο τμήμα αυτής της νέας ευρωπαϊκής οικονομικής αρχιτεκτονικής οφείλουν να είναι όχι μόνο οι κανόνες για τη δημοσιονομική εποπτεία, αλλά επίσης κανόνες για τη δίκαιη ρύθμιση του χρηματοπιστωτικού τομέα συνολικά. Οφείλουμε να δώσουμε νέα ώθηση στην πρόταση έκδοσης ευρωομολόγων χρέους και στην πρόταση ίδρυσης ευρωπαϊκού φορέα πιστοποίησης πιστοληπτικής ικανότητας. Οφείλουμε, επίσης, να ολοκληρώσουμε την προσπάθεια για τη θέσπιση ευρωπαϊκής φορολόγησης των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών. Πρόκειται για τομές πολιτικής φύσης που απαιτούν πολιτική βούληση και δημοκρατική διεκδίκηση για να ευοδωθούν. Δεν θα επέλθουν μόνες τους νομοτελειακά. Πρέπει να τις διεκδικήσουμε, τόσο σε εθνικό, όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Για να το πετύχουμε αυτό, χρειάζεται ένα νέο πολιτικό και θεσμικό πλαίσιο για την Ενωμένη Ευρώπη, που δεν μπορεί παρά να έχει την απαραίτητη δημοκρατική νομιμοποίηση, η οποία πηγάζει από τους λαούς της Ευρώπης.

 Όλοι οι ανωτέρω προβληματισμοί αποτελούν την πάγια επωδό της διεθνούς παρουσίας της Βουλής των Ελλήνων τα δυόμιση τελευταία χρόνια. Σε κάθε θεσμική ευκαιρία, είτε στα πλαίσια των διακοινοβουλευτικών συσκέψεων που διοργανώνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, είτε στο πλαίσιο της COSAC, είτε, τέλος σε επίπεδο διμερών επαφών με τους

ομολόγους μας των άλλων εθνικών κοινοβουλίων. Επιδιώκουμε ένα δίκτυο δημοκρατικής συνεργασίας πάνω σε ισχυρές θεσμικές βάσεις, κάτι που προϋποθέτει εντατικοποίηση του πολιτικού διαλόγου μεταξύ της Βουλής και του Ευρωκοινοβουλίου και θεσμοθέτηση διαύλων επικοινωνίας και συντονισμένης πολιτικής δράσης. Σε τελική ανάλυση, ο ευρωπαϊκός ρόλος της Βουλής είναι η διεκδίκηση μιας Ευρώπης πραγματικά ενωμένης πάνω σε αξίες και  ιδανικά, μιας Ευρώπης ισχυρής, δημοκρατικής, ειρηνικής, ευημερούσας και κοινωνικά  δίκαιης. Η ίδια η πραγματικότητα προστάζει, πλέον, την Ευρώπη να κάνει το μεγάλο βήμα προς την πολιτική και δημοκρατική ενοποίησή της. Αυτό απαιτούν οι λαοί της Ευρώπης, αυτό απαιτεί η Ιστορία. Σε μια τέτοια Ευρώπη, η Ελλάδα, αναλαμβάνοντας το μερίδιο της ευθύνης που της αναλογεί και με τις μεγάλες θυσίες και την αποφασιστικότητα του λαού της που επιθυμεί την πρόοδο, τη δικαιοσύνη και την προκοπή, θα είναι σε θέση να διεκδικήσει ισότιμα τη δική της προοπτική.

Από την αρχή αυτής της δοκιμασίας η χώρα μας έχει διανύσει μεγάλη απόσταση. Η συμφωνία της 26^ης Οκτωβρίου 2011, η οποία υλοποιείται επιτυχώς με την ολοκλήρωση του προγράμματος ανταλλαγής ομολόγων και την κύρωση της νέας δανειακής σύμβασης, είναι μια ανάσα για την Ελλάδα, μια βάση για συγκρατημένη αισιοδοξία. Κανείς δεν ήθελε να χρειαστεί να φτάσουμε ως εδώ, όμως η Ιστορία σπανίως εξελίσσεται βάσει επιθυμιών, αλλά βάσει των γεγονότων μιας συχνά σκληρής πραγματικότητας.

Το ουσιώδες είναι ότι η Ελλάδα μπορεί, πλέον, να ελπίζει βάσιμα. Η άτακτη χρεοκοπία αποφεύχθηκε, η χώρα απαλλάχτηκε από ένα πολύ μεγάλο μέρος του χρέους της και έχει συμφωνηθεί με τους ευρωπαίους εταίρους μας ένα χρηματοδοτικό πακέτο άνευ προηγουμένου στην παγκόσμια οικονομική ιστορία. Το διεθνές κλίμα για την Ελλάδα μοιάζει, σταδιακά, να αλλάζει. Βεβαίως, σε καμία περίπτωση δεν υπάρχει περιθώριο για πανηγυρισμούς, θριαμβολογίες και εφησυχασμό. Η Ελλάδα κέρδισε μια, τελευταία, ίσως, ευκαιρία. Χρέος μας είναι να την αξιοποιήσουμε.  Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, έχουμε ακόμη πολύ δρόμο μέχρι να ανακτήσουμε πλήρως την αξιοπιστία μας ενώπιον των εταίρων μας και μέχρι να πείσουμε μια συντηρητική Ευρώπη να υιοθετήσει λύσεις πολιτικές, θεσμικές, αξιόπιστες και κοινωνικά δίκαιες, όπως αυτές που περιγράφονται ανωτέρω. Στο εσωτερικό μέτωπο, πρέπει να ανακτήσουμε την εμπιστοσύνη των πολιτών, της κοινωνίας, και να δώσουμε ένα μήνυμα ρεαλιστικής αισιοδοξίας ότι μπορούμε να πετύχουμε, ότι δεν θα πάνε χαμένες ο κόπος και οι θυσίες του ελληνικού λαού. Ότι η Ελλάδα θα τα καταφέρει στην ευρωπαϊκή της προοπτική. Και όσο κι αν αυτό δεν αρέσει σε κάποιους, η εμπέδωση αυτού του μηνύματος είναι αποστολή της Δημοκρατίας, η οποία εκφράζεται μέσω της Βουλής. Η Δημοκρατία, στη συνταγματική μας ιστορία και τάξη, είναι συνυφασμένη με τη Βουλή. Και η Βουλή είναι αυτή που θα δώσει τις λύσεις στα προβλήματα του λαού και θα κληθεί να δώσει απάντηση στις αγωνίες του.

Ροδούλα Αθ. Ζήση

Β’ Αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων

Πρόεδρος της Ειδικής Διαρκούς Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων

\

Νέα σελίδα στην πολιτική με περισσότερες γυναίκες στη Βουλή

Στην εποχή της κρίσης και των μεγάλων ανακατατάξεων, αλλά και των μεγάλων προσδοκιών, η συμμετοχή της γυναίκας στο εθνικό μας κοινοβούλιο αποτελεί πολιτική και κοινωνική επανεκκίνηση για μια συλλογική και υπεύθυνη δράση, προκειμένου να δικαιώσουμε αγώνες, θυσίες και κατακτήσεις του ελληνικού λαού και να πραγματώσουμε τους στόχους μιας αυτοδύναμης Ελλάδας σε μια προοδευτική Ευρώπη της δημοκρατίας και της αλληλεγγύης…

Η συμμετοχή περισσότερων γυναικών στη Βουλή και στα κέντρα λήψης αποφάσεων είναι βαρόμετρο δημοκρατίας και πολιτισμού. Είναι οι δεσμεύσεις της ίδιας της κοινωνίας που θέλει ένα σύγχρονο ανθρωπισμό με φορείς όλους τους ανθρώπους, γυναίκες και άνδρες και θεωρεί καθήκον τη λήψη μέτρων για την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας, για την διαφάνεια και την πραγματική ισότητα και αξιοκρατία, την ανάπτυξη και τις ίσες ευκαιρίες και την αξιοποίηση των δυνατοτήτων όλων των μελών της, κάτω από το πρίσμα της γυναικείας αξίας, που συμπυκνώνει τις δημοκρατικές αξίες και αρχές και προάγει τη συλλογικότητα, την υπέρβαση και την αρετή της δημιουργίας και της προόδου.

Όταν η γυναικεία αξία διαπερνά όλους τους τομείς της οικονομικής, πολιτικής και κοινωνικής δραστηριότητας, εγγυάται καλύτερη λειτουργία και μεγαλύτερα αποτελέσματα σε μια προοπτική που είναι ευρύτερη από την επαγγελματική σταδιοδρομία ή τη δράση στην πολιτική σκηνή και ακουμπά στα μεγάλα εθνικά και διεθνή ζητήματα, στον πολιτισμό και στη δημοκρατία, στην ανάπτυξη και στην κοινωνική συνοχή. 

Η ψήφος στη γυναίκα είναι ψήφος εμπιστοσύνης σ’ ένα καλύτερο μέλλον.

Ροδούλα Αθ. Ζήση

Υποψήφια Βουλευτής ΠΑΣΟΚ Β΄ Αθήνας

…Το πώς θα είμαστε σε μεγάλη ηλικία θα εξαρτηθεί από τον τρόπο με τον οποίο ζήσαμε. Μπορεί να καταλήξουμε σαν πόλη φάντασμα, ή σαν γενναιόδωρο δέντρο, που συνεχίζει να είναι σημαντικό ακόμα κι όταν δεν μπορεί πια να στέκεται όρθιο..

                                                                                                                                              Paulo Coelho

Το χρέος μας απέναντι στην Ελλάδα είναι να την κρατήσουμε όρθια, δυνατή και περήφανη. Για ν’ αγαπήσουμε και να πραγματώσουμε αυτό το χρέος, πρέπει η στάση μας, οι επιλογές μας και η δράση μας να ανταμώνουν στον σεβασμό μας απέναντι στην ιστορία και τον πολιτισμό της χώρας μας αλλά και απέναντι στους αγώνες και στις θυσίες του ελληνικού λαού.

Η πραγματικότητα που βιώνουμε απαιτεί υπέρβαση των  κομματικών εγωκεντρισμών και νέες μεταπλειοψηφικές εγγυήσεις διακυβέρνησης και συνεννόησης. Η υπευθυνότητα και η σοβαρότητα όλων μας κρίνονται σ’ αυτή την προεκλογική περίοδο και η πρόκληση- πρόσκληση της ιστορίας είναι η δυνατότητά μας να επιτύχουμε τον στόχο της αυτοδύναμης Ελλάδας, σε μια προοδευτική Ευρώπη, της αλληλεγγύης και της δημοκρατίας. Ο δρόμος είναι μακρύς και δύσκολος και το πολιτικό σύστημα αναμετριέται με το ανάστημά του… Ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν…

Σ’ αυτή την πραγματικότητα, η επιθετικότητα και ο στείρος ανταγωνισμός της Ν.Δ. για αυτοδύναμη κυβέρνηση, είναι η αντίδραση του ηττημένου.

Και ηττημένη θα είναι η χώρα και ο λαός της αν δεν συμφωνήσουν όλοι στην πρόταση που καταθέτει το ΠΑΣΟΚ για μια συμμαχία υπευθυνότητας, αλληλεγγύης και προοδευτικών μεταρρυθμίσεων, στη βάση ενός Εθνικού Σχεδίου  Ανασυγκρότησης. Το ΠΑΣΟΚ, ιστορικά είναι πυλώνας σταθερότητας και φορέας αλλαγών και μεταρρυθμίσεων, υπέρ του δημοσίου συμφέροντος, του υγιούς ανταγωνισμού και της καθολικής υπηρεσίας. Με γενναία αυτοκριτική και μεγάλη βούληση για διορθωτικές και διαρθρωτικές αλλαγές, το ΠΑΣΟΚ θέλει και πρέπει να έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων για την πολιτική και εθνική συνεννόηση . Γι’ αυτό και ζητεί την πρώτη θέση στην προτίμηση των Ελλήνων πολιτών.

Ας δώσουμε τη μάχη για καλύτερες μέρες. Με σοβαρότητα και εργατικότητα, με υψηλό αίσθημα ευθύνης και κοινωνική ευαισθησία, ας ξεκινήσουμε μια ουσιαστική επικοινωνία, ένα σοβαρό διάλογο, μια νέα συλλογικότητα , που θα δώσει μηνύματα για μία νέα εποχή κοινωνικής συνοχής και αλληλεγγύης…

Εμείς, στο ΠΑΣΟΚ, με συνείδηση της δημοκρατικής παράταξης, που υπηρετούμε από τα εφηβικά μας χρόνια, με συναίσθηση του χρέους απέναντι στην πατρίδα και με βούληση να προσφέρουμε ό,τι  καλύτερο μπορούμε στη νέα προσπάθεια για την Ελλάδα και τους συμπολίτες μας, σας καλούμε να δώσουμε μαζί τη μάχη. Όχι για την εξουσία… αλλά για την κοινή μας πορεία για ένα καλύτερο μέλλον.

Όχι για την προσωπική μας επικυριαρχία… αλλά για την συλλογική μας  προσφορά. Όχι για την αυταρέσκεια της αυτοδυναμίας… αλλά για την αξιοπρέπεια της συνεργασίας. Όχι για την ματαιοδοξία του εγωκεντρισμού… αλλά για την  ευθύνη και την πρωτοβουλία της εθνικής συνεννόησης για την Ελλάδα του μέλλοντός μας…

Σ’ αυτές τις αξίες και τους στόχους των εκλογών της 6^ης Μαΐου, εντάσσεται και η δική μου υποψηφιότητα στο ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ στην Β’ Περιφέρεια Αθηνών.

                                                                                                               ΡΟΔΟΥΛΑ ΖΗΣΗ

Μερικές σκέψεις και πολλές ελπίδες…

Οι εκλογές στη Γαλλία επιβεβαιώνουν ότι η μέχρι σήμερα ασκούμενη πολιτική σε ευρωπαϊκό επίπεδο δεν είναι μονόδρομος, αλλά αποτέλεσμα πολιτικών συσχετισμών. Η συντηρητική Ευρώπη είχε θέσει τους όρους και παρέμενε πεισματικά και κοντόφθαλμα αμετακίνητη σε μια αντίληψη τιμωρίας της Ελλάδας και των άλλων υπερχρεωμένων οικονομιών του Νότου σε συνδυασμό με μια εμμονή στην αυστηρή λιτότητα και τη δημοσιονομική πειθαρχία. Καμία πρόοδος στο αίτημα της γνήσιας ευρωπαϊκής οικονομικής και πολιτικής ένωσης. Καμία έμφαση στην ανάπτυξη και την κοινωνική δικαιοσύνη. Καμία διάθεση να αντιμετωπιστεί η κρίση ευρωπαϊκά, δημοκρατικά και σε πνεύμα αλληλεγγύης. Αναγκαστικά, και η στάση των οργάνων της Ένωσης στις Βρυξέλλες ακολουθούσε και ακολουθεί ακόμη την ίδια λογική.

Με τις γαλλικές εκλογές αυτό αλλάζει. Ο Hollande υιοθετεί όλες τις θέσεις που η Ελλάδα και όσοι πιστεύουν στην πολιτική Ευρώπη υποστήριζαν εξαρχής. Ευρωομόλογα, κοινή διαχείριση του χρέους, παρεμβατικός ρόλος της Ευρωπαϊκή Κεντρικής Τράπεζας, οικονομική διακυβέρνηση με θεσμικό υπόβαθρο και δημοκρατική νομιμοποίηση.

Το δίλημμα, επομένως, δεν είναι υπέρ ή κατά του μνημονίου. Κανείς δεν είναι υπέρ του Μνημονίου, με την έννοια ότι κανείς προοδευτικός δεν υποστηρίζει αυτό το μείγμα πολιτικής. Η επιλογή του Μνημονίου ήταν το μόνο σωσίβιο που ήταν διαθέσιμο τη δεδομένη στιγμή στην Ελλάδα. Οφείλαμε να το αρπάξουμε και να μείνουμε στην επιφάνεια και πολύ καλά κάναμε. Οι πολιτικοί συσχετισμοί στην Ευρώπη αλλάζουν σιγά σιγά υπέρ της Ελλάδας και υπέρ μιας άλλης προοδευτικής, δίκαιης, ευρωπαϊκής πολιτικής. Η Γαλλία είναι η αρχή. Το 2013 έχουν εκλογές στη Γερμανία και ελπίζουμε και εκεί να επικρατήσουν οι προοδευτικές φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις. Το 2014 έχουμε ευρωεκλογές και είναι σημαντικό να έχουν οι προοδευτικές δυνάμεις την πλειοψηφία στο ευρωκοινοβούλιο και την προεδρία της Κομισιόν.

Όταν ξυπνήσει η Ευρώπη, η Ελλάδα οφείλει να είναι παρούσα και όρθια. Αυτό καταφέραμε με τις θυσίες των δυόμιση τελευταίων χρόνων. Αν είχαν ακουστεί οι δυνάμεις του λαϊκισμού και της εύκολης, ανεύθυνης κριτικής, δεν θα ήταν η Ελλάδα σε θέση να προσδοκά μια άλλη ευρωπαϊκή πολιτική τώρα. Ας αξιοποιήσουμε τη νέα δυναμική για την Ελλάδα που αγαπάμε, σε μια Ευρώπη που θέλουμε...

                                                                                                                       

  Ροδούλα Ζήση