Το Περιβάλλον χώρος συναίνεσης της οικονομίας και της κοινωνίας;!  

Έχουμε μιλήσει όλοι τόσο πολύ για τα περιβαλλοντικά ζητήματα και σε τοπικό και σε εθνικό και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, με ιδέες και προτάσεις, που εμπλουτίζουν τα προγράμματα των κομμάτων και κυριαρχούν, ιδιαίτερα, κάθε φορά στις 5 Ιουνίου, παγκόσμια ημέρα Περιβάλλοντος.Είναι, όμως, το Περιβάλλον στο Επίκεντρο της Πολιτικής; Είναι η Περιβαλλοντική Ευθύνη και η Περιβαλλοντική αλληλεγγύη η κεντρική πολιτική προτεραιότητα των κομμάτων, ως προϋπόθεση για μία καλύτερη ποιότητα ζωής και ως απαραίτητο στοιχείο μίας μακρόπνοης αναπτυξιακής και κοινωνικής πολιτικής για τη χώρα μας και τον ελληνικό λαό;Στις δύσκολες μέρες της οικονομικής ύφεσης και στα αδιέξοδα της πολιτικής συνεννόησης της μακράς προεκλογικής περιόδου, θα μπορούσε να εγκαινιασθεί μία πολιτική πρωτοβουλία με στόχο να θέσει τα ζητήματα του Περιβάλλοντος και της βιώσιμης ανάπτυξης στο κέντρο της πολιτικής ατζέντας, όπου οι πολίτες, οι παραγωγικοί φορείς και η οργανωμένη κοινωνία θα έχουν τον λόγο. Η ενεργός συμμετοχή τους αποτελεί τον πιο καθοριστικό παράγοντα για την επίτευξη συναίνεσης σε σημαντικά αναπτυξιακά θέματα που έχουν συγκρουσιακό χαρακτήρα.Η οικονομία, η κοινωνία και το Περιβάλλον έχουν την πιο ισχυρή σχέση συνεργασίας και όχι αντιπαλότητας, όπως συνηθίσαμε να ακούμε.  Άρα η συζήτηση – πρωτοβουλία για το Περιβάλλον και την αειφόρο ανάπτυξη μπορεί να αποτελέσει πεδίο συναίνεσης για τον αναπτυξιακό σχεδιασμό και την λήψη αποφάσεων.Αφού το Περιβάλλον είναι ο καθεδρικός ναός της ζωής μας, η πολιτική, η οικονομική και η κοινωνική ατζέντα του δημόσιου διαλόγου και της Εθνικής συνεννόησης, θα μπορούσε να ακουμπήσει στο τρίπτυχο:·       Προστασία του Περιβάλλοντος ως δημόσιο αγαθό και βάση της οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης
·       Οικονομική ανάπτυξη με τεχνολογική καινοτομία και οικολογικό εκσυγχρονισμό των οικονομικών διαδικασιών.
·       Διασφάλιση της κοινωνικής συνοχής μέσω και της δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας στο χώρο της περιβαλλοντικής αγοράς, αλλά και της προώθησης νέων εναλλακτικών μορφών απασχόλησης.
Η πολιτική δεν εξαντλείται στο μνημόνιο και στο αντιμνημόνιο, ούτε στους κομματικούς εγωκεντρισμούς για την διαχείριση της κρίσης. Η ζωή έχει περιεχόμενο την ίδια τη ζωή και όχι τα συντεχνιακά μικρά ή μεγάλα συμφέροντα. Υπάρχουν πάντα ιδέες, προτάσεις και δράσεις που συνιστούν ελπίδα ανάτασης και ισοδύναμα κοινωνικά και περιβαλλοντικά μέτρα ανακούφισης των πολιτών και προώθησης της ποιότητας της ζωής τους. Υπάρχει το μέλλον της χώρας στην ευρωπαική οικογένεια και στο ευρώ, η πολιτική σταθερότητα στην Ελλάδα και η προώθηση της βιώσιμης ανάπτυξης, ως διέξοδος από τον καιάδα της κρίσης. Χρειάζεται ειλικρίνεια, γενναία αυτοκριτική, σχέδιο και νέα συλλογικότητα με δυνατούς αρμούς κοινωνικής συνοχής. Χρειάζεται, ακόμα, να αγωνισθούμε για μία δημοκρατική Ευρώπη, της αειφορίας, της αλληλεγγύης και της ασφάλειας.Ίσως, το αειφορικό μοντέλο, όπου αναπτύσσονται συγχρόνως οι πυλώνες της περιβαλλοντικής προστασίας, της οικονομικής ανάπτυξης και της κοινωνικής συνοχής, να είναι το κλειδί της διεξόδου από την κρίση και σε εθνικό και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Ίσως η ενσωμάτωση  της υπόθεσης του Περιβάλλοντος στην δημόσια συζήτηση και στην πολιτική της προεκλογικής περιόδου, ως ισότιμης προτεραιότητας από κοινού με την οικονομική και κοινωνική ανάκαμψη, να δώσει συναίνεση καιολοκληρωμένες πολιτικές για την πραγματική οικονομία και την ισόρροπη ανάπτυξη και να δικαιώσει τις αγωνίες και τις θυσίες του ελληνικού λαού σε μία προοπτική ασφάλειας, δικαιοσύνης και προόδου. Ίσως και τα κόμματα και όλο το πολιτικό σύστημα να δικαιώσουν την κοινωνική και αναπτυξιακή διάσταση των προγραμμάτων τους, αν αποφασίσουν να συναινέσουν σ΄ένα μοντέλο βιώσιμης ανάπτυξης, που διασφαλίζει τους όρους για την Περιβαλλοντική δικαιοσύνη,την βιώσιμη παραγωγή και ισότιμη κατανομή του πλούτου και την απόδοση ίσων ευκαιριών, στον στόχο της ευημερίας για όλους..... Αυτό θα ήταν , σήμερα, η πλέον αξιόπιστη, προοδευτική και συγχρόνως ρεαλιστική πολιτική επιλογή.Περιμένουμε, όλοι μας, το Περιβάλλον και η Βιώσιμη Ανάπτυξη να ενεργοποιήσουν την υπέρβαση και την συναίνεση. Για ένα μέλλον με μία ηπιότερη, αλλά υπαρκτή οικονομική ανάπτυξη, που θα είναι οικολογικά εφικτή και κοινωνικά δίκαιη, σ’έναν κόσμο, που πράγματι θα ανήκει σε όλους και όχι μόνο στους οικονομικά ισχυρούς.....                                                                                                                         

Ροδούλα  Αθ.  Ζήση                                                                                                           

Μηχανικός - Τοπογράφος