Μερικές σκέψεις και πολλές ελπίδες…

Οι εκλογές στη Γαλλία επιβεβαιώνουν ότι η μέχρι σήμερα ασκούμενη πολιτική σε ευρωπαϊκό επίπεδο δεν είναι μονόδρομος, αλλά αποτέλεσμα πολιτικών συσχετισμών. Η συντηρητική Ευρώπη είχε θέσει τους όρους και παρέμενε πεισματικά και κοντόφθαλμα αμετακίνητη σε μια αντίληψη τιμωρίας της Ελλάδας και των άλλων υπερχρεωμένων οικονομιών του Νότου σε συνδυασμό με μια εμμονή στην αυστηρή λιτότητα και τη δημοσιονομική πειθαρχία. Καμία πρόοδος στο αίτημα της γνήσιας ευρωπαϊκής οικονομικής και πολιτικής ένωσης. Καμία έμφαση στην ανάπτυξη και την κοινωνική δικαιοσύνη. Καμία διάθεση να αντιμετωπιστεί η κρίση ευρωπαϊκά, δημοκρατικά και σε πνεύμα αλληλεγγύης. Αναγκαστικά, και η στάση των οργάνων της Ένωσης στις Βρυξέλλες ακολουθούσε και ακολουθεί ακόμη την ίδια λογική.

Με τις γαλλικές εκλογές αυτό αλλάζει. Ο Hollande υιοθετεί όλες τις θέσεις που η Ελλάδα και όσοι πιστεύουν στην πολιτική Ευρώπη υποστήριζαν εξαρχής. Ευρωομόλογα, κοινή διαχείριση του χρέους, παρεμβατικός ρόλος της Ευρωπαϊκή Κεντρικής Τράπεζας, οικονομική διακυβέρνηση με θεσμικό υπόβαθρο και δημοκρατική νομιμοποίηση.

Το δίλημμα, επομένως, δεν είναι υπέρ ή κατά του μνημονίου. Κανείς δεν είναι υπέρ του Μνημονίου, με την έννοια ότι κανείς προοδευτικός δεν υποστηρίζει αυτό το μείγμα πολιτικής. Η επιλογή του Μνημονίου ήταν το μόνο σωσίβιο που ήταν διαθέσιμο τη δεδομένη στιγμή στην Ελλάδα. Οφείλαμε να το αρπάξουμε και να μείνουμε στην επιφάνεια και πολύ καλά κάναμε. Οι πολιτικοί συσχετισμοί στην Ευρώπη αλλάζουν σιγά σιγά υπέρ της Ελλάδας και υπέρ μιας άλλης προοδευτικής, δίκαιης, ευρωπαϊκής πολιτικής. Η Γαλλία είναι η αρχή. Το 2013 έχουν εκλογές στη Γερμανία και ελπίζουμε και εκεί να επικρατήσουν οι προοδευτικές φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις. Το 2014 έχουμε ευρωεκλογές και είναι σημαντικό να έχουν οι προοδευτικές δυνάμεις την πλειοψηφία στο ευρωκοινοβούλιο και την προεδρία της Κομισιόν.

Όταν ξυπνήσει η Ευρώπη, η Ελλάδα οφείλει να είναι παρούσα και όρθια. Αυτό καταφέραμε με τις θυσίες των δυόμιση τελευταίων χρόνων. Αν είχαν ακουστεί οι δυνάμεις του λαϊκισμού και της εύκολης, ανεύθυνης κριτικής, δεν θα ήταν η Ελλάδα σε θέση να προσδοκά μια άλλη ευρωπαϊκή πολιτική τώρα. Ας αξιοποιήσουμε τη νέα δυναμική για την Ελλάδα που αγαπάμε, σε μια Ευρώπη που θέλουμε...

                                                                                                                       

  Ροδούλα Ζήση